कविता : भ्रष्ट आचार

  ~अबिमन पसछें~

नामको दाउमा उपस्थिती जनायौ
कामै नगरी सेवक कहलाइयो
आफ्नै लागी फूलमाला मगाउंदा
ईज्जत गुमाएनौ र किनीएका तालीमा ?

योग्यताको कसीमा उतिर्ण भयौ या
ज्यु हजुरी गरेर पदासिन भइयो
नक्कलमा सक्कली छाप लाउंदा
मेरुडण्ड बिलाएन र नैतिक भारमा ?

कविता : बुझपचाई

 ~अबिमन पसछें~

चुनाबी नारामा देशलाई
अब्बल दर्जामा पुर्याइयो
भ्यागुतो रट्टयाउने मात्र हो
पानी पार्ने हैन

निक्कम्मालाइ बारम्बार
अगुवा चुनियो
भेडे गल्ती मात्रै हो
गोरुले ब्याउने हैन

कविता : किशोरावस्थसे आचरणम

 ~अबिमन पसछें~

लाएको लुगाफाटा भुईं मै फाल्छु
चकलेटको खोल खात मुनी लुकाउँछु

आमाले देखेर मिलाऊ भन्नु हुन्छ
भोली भोली भनि म टारी दिन्छु

मन पर्ने पकाए मात्र खान्छु

व्यङ्ग्य कविता : आलु जिन्दाबाद

~अबिमन पसछें~


अहिले सबै बोराको आलु जस्तै घरमा गुम्सीएर ब
आलुको गुनासो
म आलु
(Background hahahah)
कीन हॉस्नु भाको आलु भनेर हेप्नी
नभई पनि नहुने
जे संग पनि मिसाउने
गेडागुडीसंग त ठीक छ
त्यो कुहीयको गुन्द्रुक संग मिसाउने
म कूहूयो भने चाहीं आलु कुहीयको जस्तो कुहीयो भनेर हेप्ने
त्यो कुहीयको गुन्द्रुक चाहीं जीब्रो पडकाई पडकाई खाने ?

कविता : छदम भेष

~अबिमन पसछें~


गफै त हो गफमा बाघ मारियो
बाटोमा बन बिरालो संग तर्सियो

ब्यायाममा छोटो बाटो रोजियो
थाहा हुंदाहुंदै आफैलाई ठगियो

सुकिलो लुगाले मति कहॉ छोप्थ्यो

कविता : अर्थ र अर्थहीनहरू

~अविमन पसछें~


बिना गुरु सिढ्ढी प्राप्त गर्छन् एकलव्यहरू
निद्रा मै विलीन हुन्छन् कुम्भकर्णहरू

आफ्ना मै सीमित रहन्छन् धृतरास्ट्रहरू
परोपकार गरी आमा कहलिन्छन् टेरेसाहरु

आफ्नै  कवच दान गर्छन् कर्णहरू
भाग खोस्न तल्लीन हुन्छन् दुर्योधनहरू

कविता : टाढिएको गन्तव्य

~अविमन पसछें~


अटुट नाता गाँसेर 
न मानियो न मनाइयो
सम्बन्ध अन्जान भएर
शत्रु भन्दा पर भइयो

लहड सँगै बहकिएर
कर्तव्यलाई लतारियो

हास्य-व्यङ्ग्य निबन्ध : सङ्ग्रहमा शब्दहरू

~अविमन पसछें~

बिहान बिहानै शुभ प्रभात व्यायाम गर्न लम्कँदै थियो ।
 

Good morning  भन्दै  मलाई morning walk जाने सोध्यो ।
 

आज भ्याउँदैन भनि टारीदिएँ । म परें भर्खर गाऊँबाट शहर झरेको नेपाली । status maintain गर्नू पर्छ भनि खुबै सम्झाउँथ्यो तर मलाई चाहीं खीस्सी गर्या जस्तो लाग्थ्यो।

शुभ प्रभातका काका शुभ रात्री को पनि ऊहि हाल हुने भईहाल्यो । आफ्नो भाई साँझ आउनुभन्दा पहिले party मा पुगी हाल्थ्यो । भोज नबोलाईने त्यो party मा रक्सीको थुप्रै सौताहरु थिए । vodka, whiskey, rum  आदी ईत्यादी । हल्का black label लाए पछि काका शुभ रात्री नयाँ हवल्दार मापसे लाई सराप्दै Good night भन्दै  लाग्थ्यो ।

कविता : मूर्ख र बालक

~अविमन पसछें~


खेल्दै थियो साना नान्नानी
थोरै धेरै गर्थ्यो मनमानी
सुत्र लागु हुने हैन मेसीनी
भयाे हल्ला जानी नजानी

“चुप” एउटा कर्कश ध्वनी   
थर्किन्छ कलिलो छाना मुनि
वालापनलाई थानेर अझानी    
मूर्खले पोख्यो आफ्नो रिसानी

कविता : संकल्प

~अविमन पसछें~


हल्लाले नहुनु अधिर  स्वविवेकमा गर्नु कदर
कस्को के छ र भर थाहा हुन्न अर्काको आधार

न तिरस्कारको  लिनु डर न पुरस्कार कै हनु रहर
निसन्कोच कर्म गर  परि आत्माको एक मात्र भर

नेपाली प्यारोडी गीत : फेशनको आधारमा

~अविमन पसछें~


लय : मायाको आधारमा

फेशनको आधारमा लूगा नै जब लाईन्छ
लाउनु पर्ने जे छ फुकालनु पर्ने त्यहि हुन्छ
लाएको र नलाएको त्यो बराबर हुन्छ
आधुनिकता भनिन्छ ढुङ्गे युग नै फर्किन्छ
फेशनको आधारमा लूगा नै जब लाईन्छ
छोप्नु पर्ने जे छ त्यहि देखाउन खोजिन्छ
कतै टालिन्छ कतै च्यातिन्छ
वस्त्र र अङ्ग लूकामारी खेल्छन्   ।।

नाटक : कुइरे चिया पसल

~अविमन पसछें~


पात्रहरु :
बुढा कुइरे साहुजी
बुढी साहुनी
ग्राहकहरु

  भाग १

 बुढा : तेरो बाउ  मेरो बाउ  मिछा मार्न  गिया  तलाईं टाउको मलाई पुछ्चार बराबरै  भया  मियालु

 बुढी:   बुढा , बूढा , ओइ कुइरे बुढा के गाइ रा होला

 बुढा : किन।  मा ता जवानै  छु किन बुढा भनेको

कविता : नयाँ वर्ष

~अविमन पसछें~


कमजोर धरातलमा
भासियो  पुरानो वर्ष
कसिलो काँध
 दिन आए जस्तो छ नया वर्ष
फड्को मारी
 प्रवेश गर्छ की यो नया युगमा

कविता : म पनि धौता मान्दछु

~अविमन पसछें~


सुनको गजुर चाँदीको छाना
बासको लागि माग्दछ भने
म त्यो मन्दिर जाँदिन

नौलखा माला हिराको टीका
सज्नको लागि चाहिन्छ भने
म त्यो धौता मान्दिन

संख र घन्टीको ध्वनिमा

कविता : निष्ठुरी

~अविमन पसछें~


गर्थ्यो मीठा मायाका  कुरा
आज सम्झिंदा भयो की तितो

मुरीका  मुरी मायाको भकारी
 खाली थियो की रितियो

कविता : अदृश्य संदेश

~अविमन पसछें~

मैले सिर्जेका जिंउदो किताब
तिम्रो लागी पानाहरू मात्र हुने भए
 जगाऊन लेखेका संदेशहरू
सजाऊने अक्षर मात्र हुने भए
 म के लेखौ किन लेखौं

 प्रतिबिम्ब रुपी पात्रहरुले
 तिम्रै बेथितिको
खिल्ली उदाउन्दा
 समर्थनमा तालि मात्र बज्ने भए
 तिम्रो तालीको अर्थ के मानौं

कविता : चोर को ? चोर

~अविमन पसछें~

पेट घटाउने उदेश्यमा
म बजार डुल्दै थिएँ
रंगिन त्यो माहौलमा
म रमाउंदै थिएँ

यात्रामा व्यवधान गर्दै
एउटा खाते बच्चाले छेक्यो
मानव उ पनि म जस्तै
तै पनि अमिल्दो भयो 

कविता : यसपाली त कवितै फुरेन

~अविमन पसछें~

यसपाली त कवितै फुरेन
कस्तो उमंग र हाँसो हुन्थ्यो
डाँफेको रंगिन नाचैमा
गुराँसको मिठो सुवासैमा
रातो चन्द्र र सुर्य बोकी
बुद्धको बोलि लेख्थ्यौ
तर यसपाली त कवितै फुरेन


यसपाली त कवितै फुरेन
छठमा मैले न्हुँदयामा तिमीले

कविता : आफू त् लाहुरे पो भईयो

~अविमन पसछें~

परार जस्तै लाग्छ मुग्लान पसेको

गोरेटो किन अप्ठ्यारो लागेको

चौतारी नै आ छैन म थाकेको

खुट्टो लाई  मोटरको  लत लागेको

हल्का इंग्लिश मैले के छांटेको

नौलो  देखेर हो की ताक हानेको

तीसको  भाडा लाई  साठी मागेको

कविता : लाज हारे पछि

~अविमन पसछें~

आँखा चिम्ली
हुइकिंदै  आए
तरबारको बाटो छोडनै  पर्‍यो

 लाज  हारेपछि
नियम तोडनेले
जित्ने  नै  भयो
झुठो बोलेपछि
सिंग  न पुच्छर को