Monday, November 19, 2018

समाचार : चिसो दिनमा न्यानो साहित्य जमघट

नेपाली अमेरिकन मैत्री सङ्घ(नाफा) साहित्य साँझ २०७५ भव्यरुपमा सम्पन्न 

-आविष्कार भारती-

संयुक्त राज्य अमेरिकाको विस्कन्सिन राज्यको हिउँको दोलैं ओढेकी म्याडिसन शहरमा नेपाली अमेरिकन मैत्री सङ्घ(नाफा)को आयोजनामा १०९औं लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको जन्म जयन्ती एवम् कविता प्रतियोगिता कार्यक्रम "नाफा साहित्य साँझ २०७५" नोवेन्बेर १७, २०१८ का दिन न्याना आत्मिय मनहरुको बिचमा भव्यरुपमा सम्पन्न भएको छ ।

तस्विर : विपासन तुलाधर

वरिष्ठ लोक गायक एवम् अवैतनिक नेपाली महावाणिज्य दूत प्रेमराजा महत,

Saturday, November 17, 2018

कविता : बल्नु -उदाउनु


~गंगा मल्ल श्रेष्ठ~

नबल्दै निभ्नेहरु,
नउदाउँदै अस्ताउनेहरु,
यहाँ लाखौं करोडौं छन्
असङ्ख्य अनगिन्ती छन्
त्यो भींडमा म हराउन चाहन्न
नबल्दै म निभ्न चाहन्न
नउदाउँदै म अस्ताउन चाहन्न ।

मुलाधारमा गडेको जीवन
बिस्तारै माथि उठाउनु छ

कविता : मेरो सानो नेपाल

~अप्सरा गिरी भारती~

प्रवासमा रहेर
समयसँगै बहेर
आस्थाको पिर्कामा बसेर
नेपाली आत्मियता पस्केर 
नेपालीपन हुर्काउँदै
म, सानो नेपाल यतै बनाउँदै छु हरेक दिन अचेल । 

परीबेशबाट निर्मित भरङ्गहरु
जीवनका असिमित तरङ्गहरु
सँग पैंठाजोरी-लुकामारी खेल्दै
आमाको न्यानो काखमा लुटुपुटु गर्ने चाह साँच्दै
उस्का चिनोहरुका माझ मातृत्व खोज्दै

कविता : 'म'को अर्थ


~विश्वजित अधिकारी~

म मेरो कथाको राजकुमार 'म'
शब्दको अर्थ कसलाई सोधुँ भन्छु ।
म को हुँ, म कहाँ छु, म कस्तो छु
साँच्चिकै 'म' म नै हो त ।

सबै भन्छन् 'म' आफू स्वयं
एउटा मात्र म हो ।
तर म भन्छु 'म' दुईवटा म पनि हो
एउटा म दुरुस्तै म जस्तै हो
अर्को म उस्तै अरुहरु जस्तै हो ।

कविता : हराउँदै मायामा

~नारायणदास मल्ल~


तिमीसँग जस्तो आत्मियता त
कहाँ पाउनु र यहाँ
तर पनि हल्लो हाई भनेर
फिस्स हाँस्नेहरु पाईरहेछु
खै यस्तै रहेछ जिन्दगी
भित्री मनमा जे भए पनि
बाहिर भने रमाई रहेछु ।

तिमीसँग जस्तै कहाँ पाउनु र

कविता : उसले रोजेको शहर

~बिन्दू तिमिल्सिना~

निर्धारित यात्रा तय गरी, विविध दस्ताबेज सहि गरी
अनगिन्ति सपना बुनी, वायुपङ्खी चढी, पातल तरी
झरी एउटी परी अद्भुत नगरी ।

विचित्र, बिस्माती थियो - अजिब आएको उपवन
उत्तर र पश्चिम गगनचुम्बी महल, जताततै चहलपहल, दिपावली झलमल
इन्द्रको पुरी पो हो कि भनी आँखा दौडाइ वरिपरि
भेटिन्छ कि भनेर कोही आफूसरी ।

एक हूल थिए त्यहाँ

कविता : म जन्मिएको ठाउँ


~कल्पना ढकाल रिजाल~   

कस्तो छ होला म जन्मिएको ठाउँ
  बेहुली झैँ सयपत्री र मखमलिले सजिएको छ कि मेरो गाउँ
  बिधुवा झैँ बिरक्तिएको छ कि,
   हाम्रो यादमा रुन्छ कि मेरो गाउँ ?
  
   छहरा र हरियाली ले भरिएको छ कि छैन होला
  डाँडा काँडाले घेरिएको छ कि छैन होला
  उकाली चढ्दा ओराली झर्दा
  बिसाउन चौतारी  छ कि छैन होला

कविता : समाज तिमीलाई मेरो खुला पत्र

~डा. रोशा पोखरेल~

यत्रो बडेमानको धोको
समेटिएको धोक्रे पोको
बटुलेर कुदिरहेको ढुक्ढुकी
अनि परम्परा संस्क्रिती र धर्मको नाममा
थिचिएको स्वतन्त्रताको घांटी।

सम्हालेर सम्लिएर समातेको
त्यस पोकोको हुन्छ निरिक्क्षण
बेस्सरी कसिएको गांठी खोली

छन्द कविता : मेरो देश


~मित्र पौडेल~

छन्द : शार्दुलविक्रीडित

आफ्नै देश सपार्न शक्ति युगको भाग्दै छ टाढा कतै
हामी युध्द गरेरभाइहरुमा आक्रोश पोख्छौं सधैं।
यस्तो खेल नखेल हेर युगका हे राष्ट्रका सेवक
फोस्रो धाक विभेद दुर्गति हुने बानी हटाऔं अब।।1।।

हाम्रा पुर्वजलेगरे मुलुकको निर्माण पैल्हे यहाँ
आजै देश विभेदको रटनले टुक्रा नहोस् हे हरे।
कष्टैकष्ट खपी अनेक विधिको आतङ्कको खेलले
आफ्नैको पनि औषधीविहिन भै लैजान्छ रे रोगले।।2।।

कविता : माईतीको गीत

~सुष्मा श्रेष्ठ~

छ स्वर्ग कतै संसारमा भने त्यो माईती देशमै छ
छ सुख कतै संसारमा भने त्यो माईती देशमै छ
राजै त्यो माईती देशमै छ

दशैको टिका तिहारको भैली
त्यो माईती देशमै छ
मादलको तालमा मारुनी नाच
त्यो माईती देशमै छ
राजै त्यो माईती देशमै छ

कविता : म बोक्सी हैन


~लेखनाथ काफ्ले~

लाग्छ मेरो उजाडिएको सिउँदोले मलाई गिज्याउँदैछ
सिथिल बन्दै गएका हातगोडाले मलाई धिक्कार्दैछ
ओभानो हुन नसकेका आँखाले धमिलिएको संसार हेरिरहेछु
अझै समाज नै म तिर फर्किएर मलाई दिनदिनै सराप्दैछ

मन भक्कानिरहन्छ, बिरह पोख्ने ठाउँ छैन
हिजोको मेरो गाउँ, आज मेरो गाउँ हैन
हिजोको मेरो नाम, आज मेरो नाम हैन
हिजोको मेरो नाता, आज मेरो नाता छैन

कविता :अङ्गुर र लङ्गूर को जोड़ी

~अर्जुनध्वज खड्का~
Arjun D Khadka

उनी मधुवनकि मयुर पङ्ख
 तँ रबर ब्याण्डको चुङ्गी
 उनी रेशम झैं मुलायम
 तँ खद्दरको खस्रो लुङ्गी
 उनी महासागर झैं सहनशील
 तँ उर्लँदो खहरेको भेल
 हैंन कसरी भयो यो मेल
 तैले पक्कै गरिस केही झेल ।

 उनी महाकविकी सकुंतला
 तँ ऋषी धमलाको हमला

कविता : भासिएको समाज मासिएको चरित्र

~प्रदीप केसी~

भासिएको समाज मासिएको चरित्र
सूर्यचन्द्र बराबर, कूल फरक फरक
ब्राह्मण, क्षेत्री, वैश्य, शुद्र
लिच्छिवीकालिन, मल्लकाल, शाहकाल, प्रजात्रन्त्र
पञ्चायत, बहुदल, गणतन्त्र सम्मका
ठूटे मुटे अवशेषको राग
पृष्‍ठभूमी एउटै, नाता देशको
बिभिन्न तन्त्रबाट फैलिएका
भासिएको समाज मासिएको चरित्र
सूर्यचन्द्र बराबर, कूल फरक फरक ।

कविता : मूर्ख र बालक

~अविमन पसछें~


खेल्दै थियो साना नान्नानी
थोरै धेरै गर्थ्यो मनमानी
सुत्र लागु हुने हैन मेसीनी
भयाे हल्ला जानी नजानी

“चुप” एउटा कर्कश ध्वनी   
थर्किन्छ कलिलो छाना मुनि
वालापनलाई थानेर अझानी    
मूर्खले पोख्यो आफ्नो रिसानी

कविता : मेरा कविताहरु

~अर्चना धाख्वा~

मेरा कविताहरु म भित्रै रोपिएका बिउहरु
सम्झना र कल्पना बिचका उब्जाउहरु
हरेश खाँदा निराशा बनेर,
आँशु झर्दा सिसा बगेर
हस्तरेखा जस्तै त्यस्तै केरिएका घाऊहरु
मेरा कविताहरु

कविता : मलाई नबनाऊ बिध्वङ्सकारी

~एकबहादुर क्षत्री~


म चामल किन्न गाडी किन्न नभए पनि हुने
म जहाज टिकट किन्न  होटेल बुक गर्न नभए पनि हुने
दुबै दिनमा अमेरिका उडी पुग्ने  भिसा,  टिकट किन्नमा नभए पनि हुने
 चार छ महिनामा उडी,लडी,गुडी आउने भिसा, टिकट किन्नमा नभई नहुने

ग्यास नून सुन किन्न नभए पनि हुने
रक्सि बियेर किन्न नभए पनि हुने
हजुरको काम भोलि हुन्छ भन्न नभई नहुने,
आजै हाजिर भए आजै हुन्छ भन्न नभई नहुने

कविता : नियती परदेशको

~राजेन्द्रप्रसाद अर्याल~
                                                
झुसिलो यो बर्तमानमा
आफ्नो त परै जावस
पूर्खाहरुले आँफैलाई
रगतमा चोबल्दै
समयको कुचिले निर्माण गरेको
राष्ट्रकै सिमानाको सुरक्षा छैन
पराइको जाउलोमा हुर्केकाहरु
गरिविको अलख जगाएर

कविता : ज्वाईं


~डा. बेङ्कटेश दास शर्मा~

आजभोलि ज्वाइँ बन्न भएको छ गाह्रो
गरिबको विवाहको बाटो भयो अझै ठाडो
धन्य छ ईश्वर ! जुराइदियौ मलाई
समयमै बनाइदियौ कसैको ज्वाईं।

ससुराली जाऊँ-जाऊँ लागी राख्ने रहर
गाउँ, बेसी, पाखा छली पसिएछ सहर
जहाँ छैन कत्ति पनि श्रीमतीको कहर
ज्वाइँ बनेर राम्रै गरिएछ भन्ने रह्यो ठहर ।

कविता : ऊ त्यसै जन्मेन

~युबराज तिमल्सिना~

ऊ जन्मिन्छ खरको छानोमुनी
त्यो डाँडाको थुम्कोमा उसको सानो घर छ
उसको जन्म केवल जनको लागि मात्र होईन
कयौं सपनाहरु उसँगै हुर्किन्छन् ।

उसको बुवाको हातमा कहिले ठेला छुटेन
उसको आमको पेट एक छकले नै भरिन्थ्यो
त्यसैले ऊ जन्मको लागि मात्र जन्मेन ।

कविता : शुभ-कामना

~पूर्ण श्रेष्ठ~

हावाले बादल पन्छाई सुर्य उदाउँदा
जसरी बिहान खुलेको हुन्छ
समाज उत्थानको सोंच राखेर
बगैँचामा फूल रोप्नेहरुको
मनमै सुन्दर फूलहरु झुलेको हुन्छ ।

भुईं र भित्ता मात्र होइन घर
न त दलान र छाना सहित नै हो
घर त त्यो हो
जहाँ हुन्छ समर्पण परिवारको
आकर्षण आफ्ना र आफन्तहरुको ।

Sunday, September 16, 2018

कविता : नेपाली हौं नेपालको

~हिरण्य भोजपुरे~

नेपाली हौं नेपालको
नेपाल हाम्रो हामी सबैको
एकमा नै रूप अनेकको
अनेकमा दृश्य एकको।

उनी हाम्रा आँखा बन्दछन
हामी सुन्दर युग रच्दछौं

नेपाली प्यारोडी गीत : फेशनको आधारमा

~अविमन पसछें~


लय : मायाको आधारमा

फेशनको आधारमा लूगा नै जब लाईन्छ
लाउनु पर्ने जे छ फुकालनु पर्ने त्यहि हुन्छ
लाएको र नलाएको त्यो बराबर हुन्छ
आधुनिकता भनिन्छ ढुङ्गे युग नै फर्किन्छ
फेशनको आधारमा लूगा नै जब लाईन्छ
छोप्नु पर्ने जे छ त्यहि देखाउन खोजिन्छ
कतै टालिन्छ कतै च्यातिन्छ
वस्त्र र अङ्ग लूकामारी खेल्छन्   ।।

कविता : आज समय फेरिएछ

~अर्चना धाख्वा~

    आज समय फेरिएछ
    अन्तै रेखा केरिएछ
    अतीतका  दिन कुर्नेलाई
    निराशाले घेरिएछ ।।

    दिउँसै आकाश रात्तिएछ
    नशा बिनै मात्तिएछ

नेपाली प्यारोडी गीत : ईश्वर तैंले लगेर फेरी कसरी

~आविष्कार भारती~

 लय : ईश्वर तैले रचेर फेरी कसरी बिगारिस

ईश्वर तैंले लगेर फेरी कसरी फर्काईस् ?
पतीको भूल छोपेको तेस्तो कसरी उघारीस् ?
ती भूल हरे देखाई उस्लाई कसरी फर्कैइस् ?

हे सासु आमा बिहेमा गर्दा निर्दोष मुहार
ति मुहार भईदेलिन यस्ती भन्ने थिए

कविता : सङ्कल्प पूराण

~दिनार 'रनादी'~
                                      
अध्याय एक

सुखशान्ति र सम्बृदिको लागि गृहलक्षमीकाे नित्य पूजा गर्ने
भनेको सकभर खुरु खुरु मान्ने
बादबिबाद सकभर गर्दे नगर्ने
सहन सक्ने जति सबै सहने
सहनै नस्क्ने भए पछि
बाथरुममा छिरेर
चीसो पानीले नुहाउदै
ठूलठूलाे श्वोरले भजन गाउने
येत्ति गर्न सकियो भने
घर गृहस्थि राम्रै चल्छ भनि
 मक्क्ख पर्ने ढुक्क हुने।

Sunday, July 29, 2018

छोटो कविता : न्यानो

~आविष्कार भारती~

 अभावको सितलहरमा
ऋणको सिरेटोको माझ
विभेदको तुसारो ओडेर

छोटो कविता(छोक) : प्रतिक्षा

~आविष्कार भारती~

आशा सबै मारेर
इच्छा सबै त्यागेर
बैभवसागरको किनारमा लुछिँदै
सौर्यतालाई सुन्यतामा अलप गराउँदै

कविता : रहर

~अर्चना धाख्वा~

ए मन तिमि सुनी सुनी नसुने झैँ नगर
मेरो स्वाभिमानको, निष्ठाको बीचमा नपर।
आँखा तिमि राम्रो देख, मनलाई एक्लै छाड
मीठो बोलि सुनी कर्ण नलेऊ बेग्लै आड।।

Sunday, June 24, 2018

कविता : दृष्टि

~अर्चना धाख्वा~

उकालो लाग्नेले अग्लो देख्यो,
ओरालो लाग्ने बिलाप्यो
रमाउंदै हिंड्नेले आहा भन्यो,
हत्तार हुनेले सराप्यो ।

कोहि मलाई ठोक्दै, ठेल्दै,

कविता : सिमा

~आविष्कार भारती~

 आमा
डर छ रे
तडप छ रे
जलन छ रे
घ्रिणा पनि छ रे
त्यो सिमा पारी
आशाको झिनो त्यन्द्रो समात्दै
आँसुको भङ्गालोमा डूब्दै
भोक र तापको आगोमा डढ्दै
यो स्वतन्त्र हावा छोडेर
कैदी बन्ने रहर पालेर

Saturday, March 24, 2018

कविता : अमेरिका

~नारायणदास मल्ल~


रंगमंच पो हो कि ?
मिहेनती कति छन् यहाँ कोही त फेरी
माग्ने पो हो कि ?
रितिरिवाज अनेक छन् सजिएकै छन्
मुर्दाका चिहान
काम गर्छन कति हो कति न रात छन्
न बिहान

कविता : झेल

~अर्जुनध्वज खड्का~
Arjun D Khadka

उनी मधुवनकि मयुर पङ्ख
तँ रबर ब्याण्डको चुङ्गी
उनी रेशम झैं मुलायम कोमल
तँ खद्दरको खस्रो लुङ्गी 
उनी महासागर झैं शहन्शील
तँ उर्लँदो खहरेको भेल
हैन कसरी भयो यो मेल
पक्कै गरिस केही झेल ।

कविता : मायामा तिम्रै भैसकें


~आशिष जुवा~

Early in the morning with the rise of the sun
Early in the morning with the rise of the sun
चञ्चल हुन्छ यो मेरो मन ।

Think about you baby throughout the day

कविता : फेसबुक

~बिनोद पाण्डे~

टिङ घन्टि  बजेको थ्यो फेस्बुक मा मेसेज आयो
उन्कै फ्रेन्ड रिक्वेस्ट रैछ  झन्डै मेरो सातो गयो
बिर्सिएछु सबै कुरा आधा घण्टा प्रोफिल हेरें 
फ्लश्ब्याक मा कहाँ पुगेछु निकै  लामै सास फेरें

धेरै पैले कुनै बेला म पनि त तन्नेरी थिएँ 
बाहिर सोझो देखिए पनि कती कुरा मन भरी थिए
सबै कुरा नभनेनि छोटकरीमा सुनौ हैत
च्वास्स कुरो बिझ्न सक्छ मन्मै "म म" भनौ हैत

Monday, January 1, 2018

​म्याडिसनमा १८औं कोठे साहित्य गोष्ठी सम्पन्न

~आविष्कार भारती

मध्य-पश्चिम अमेरिकाको सानो शहर म्याडिसन, विस्कन्सिनमा नेपाली भाषाको सानो यत्न, एउटा चौमासिक साहित्यिक भेट्घाट हुने गर्छ र यसलाई नाम दिईएको छ - म्याडिसन कोठे साहित्यिक गोष्ठी । शिशिर ऋतुको आँत जमाउने चिसो छिचोल्दै, २०१७ सालको अमिला तिता पल पछाडि छोडेर सुकिला मलीला पल सङ्गाल्ने आशा, उमङ्गका साथ २०१८ जनवरी १ तारिकका दिन म्याडिसनमा १८औं कोठे साहित्यिक गोष्ठी सम्पन्न भएको छ ।

दिनार श्रेष्ठ एवम् धन मल्ल श्रेष्ठको आयोजनामा उहाँहरुको

कविता : बहुलाही

~आविष्कार भारती~

ऊ मुसुक्क मुस्काइ
उठी
अनी फेरी जोरले चिच्याई
सरापी
तथानाम गाली गरी
फेरी चटक्क बसी
यस्सो नेत्र कोणबाट उसैलाई हेरी
मुस्काइ अलिकती

गजल : भन्दिनुहोला मान्छेलाई

~गोविन्द गिरी प्रेरणा~

भैगो आमा पस्किनु पर्दैन भात भन्दिनुहोला मान्छेलाई
कसले उठाउने सास नफेरी वाकसमा वसेको मान्छेलाई

नक्कली तालिमको सक्कली प्रमाण र राहदानी वोकेथ्यो
सोधिहेरन कस्तो छ उसको भाग्य जोखाना हेर्ने मान्छेलाई

कविता : यसरी मनाईदेऊँ प्रिये मेरो नयाँवर्ष

~गोबिन्द सिंह रावत~


जनवरी फरवरी मार्चभरी
बसन्तको सुगन्धले
मनलाई सुगन्धित बनाई देऊँ
अप्रिल मई जुनभरी
प्रेमको बतासले

कविता : नयाँ वर्ष

~अविमन पसछें~


कमजोर धरातलमा
भासियो  पुरानो वर्ष
कसिलो काँध
 दिन आए जस्तो छ नया वर्ष
फड्को मारी
 प्रवेश गर्छ की यो नया युगमा

कविता : हाम्रो पारा

~बिनोद पाण्डे~

गोरे आए काले आए
चुच्चे थेप्छे डल्ले आए
कती गए कती आए
हाम्रा सबै नमुना आए

लुकी छिपी कती आए
डि.भि पर्ने सजिलै  आए
पढ्ने एउता बहानामा आए
विद्यार्थीका ताँती आए